|
De Fonslijn is een rubriek waarin U kunt kennismaken met onze literair medewerker Fons Pasjent en zijn zeer persoonlijke visie op alles wat met gezondheid en ziekte te maken heeft. Af en toe geeft hij (goedbedoelde) adviezen, die u echter beter met een paar flinke korrels zout kunt nemen. Over de onderwerpen in zijn columns kunt u met hem van gedachten wisselen. Stuur in dat geval uw imeel naar:
Vandaag de dag is het beroep van de huisdokter niet meer wat het was. Met z'n allen wonen we in een verschrikkelijk rijk land, maar ondanks al die rijkdom is er nauwelijks geld voor een adequate gezondheidszorg. Overal moet bezuinigd worden, overal is er tekort aan menskracht en de werkdruk op de werkvloer in de gezondheidszorg is schrikbarend hoog. Dat dit laatste weer lijdt tot een hoger ziekteverzuim mag duidelijk zijn en voor je het weet zit je in een neerwaartse spiraal. Ook de huisarts krijgt het steeds moeilijker. De overheidsbemoeienis wordt steeds groter, de administratieve rompslomp bij o.m. het afhandelen van ziektekosten met zorgverzekeraars is omslachtig en tijdrovend en dan heb je tot slot nog de zogenaamde 'mondige' patiënt! Laten we eerlijk zijn; iedereen die op welk moment dan ook denkt een dokter nodig te hebben vindt dat zijn geval het belangrijkste is en eigenlijk met voorrang behandeld moet worden. Niet alleen het soms lang moeten wachten in een wachtkamer is vervelend, maar vooral als je in het weekend een arts nodig hebt en van het kastje naar de muur wordt gestuurd is dit ronduit ergerlijk. Het is dan begrijpelijk dat je af en toe eens behoorlijk kwaad wilt worden, want daarvoor zijn we toch allemaal maar mensen nietwaar? Er zijn echter van die 'onbeschoftelingen' die menen dat mondigheid hetzelfde is als het in elkaar rammen van de dokter. Krijgen ze niet onmiddellijk hun zin dan wordt er met de meest vreselijke dingen gedreigd. Vind je het gek dat er steeds meer jonge mensen met een voorkeur voor de geneeskundestudie, de boel de boel willen laten en liever loodgieter (ook al zo schaars!) willen worden? Dus… weer minder huisartsen! Nu zal de rechtgeaarde huisarts niet zo gauw de moed opgeven maar, in plaats daarvan, naar (nood)-oplossingen gaan zoeken. Zo las ik in een dagblad dat er artsen zijn die je kunt consulteren middels een E-mailtje. De binnengekomen 'imeels' worden eerst gelezen door de assistente die alvast enig voorbereidend werk verricht, waarna de huisarts de betreffende patiënt opbelt en een gericht advies geeft of voorstelt dat de patiënt toch maar even langskomt. Deze methode blijkt bijzonder tijdbesparend te zijn, zodat de arts meer tijd overhoudt voor moeilijker gevallen. Ik woon in Deventer en daar is sinds kort een nieuw type weekend-dienst-systeem in het leven geroepen. In Deventer-stad is een centrale post met een minimale bezetting van artsen met "hulptroepen" continue aanwezig en die gedurende avond en weekend de hele regio bedienen. Dat wil zeggen dat vanuit de omliggende dorpen binnen een straal van zo'n kleine 20 kilometer rond Deventer patiënten een beroep kunnen doen op deze centraalpost. Nu ben ik slechts een leek, maar ik weet bijna zeker dat dit alles niet goed zal werken, zeker gezien in relatie tot die straal van 20 kilometer. De titel van deze column heet: "de dokter verzuipt", naar een oude Nederlandse speelfilm. Dat de dokter echt zal verzuipen is natuurlijk maar beeldspraak, maar dat het beroep van dokter langzaam aan het uitsterven is, staat voor mij als een paal boven water. U bezoekt, misschien wel regelmatig, deze 'dokterssite' en daarmee bent u niet de enige. Een onlangs gehouden NIPO-onderzoek heeft aangetoond dat maar liefst 36% van mensen met een gezondheidsprobleem de "webdokter" op internet raadpleegt tegen 58% de eigen huisarts. Een verrassende uitkomst niet? Heeft dit te maken met het feit dat je eigen huisarts steeds moeilijker te bereiken is of komt het door het feit dat de webdokter makkelijker (zo vanuit je luie stoel) is te consulteren? Ik doe er geen uitspraak over. Wel is mij duidelijk dat de webdokter een volwaardige plaats in de totale gezondheidszorg heeft gekregen en… verdiend! Fons Pasjent P.S. Had u niet gedacht hè, dat ik ook (af en toe) bloedserieus kon zijn…
|