| |
De Fonslijn is een rubriek waarin U kunt kennismaken met onze literair medewerker Fons Pasjent en zijn zeer persoonlijke visie op alles wat met gezondheid en ziekte te maken heeft.
Af en toe geeft hij (goedbedoelde) adviezen,
die u echter beter met een paar flinke korrels zout kunt nemen.
Over de onderwerpen in zijn columns kunt u met hem van gedachten wisselen.
Stuur in dat geval uw imeel naar:
De enige echte Aero-rolleboller
Heeft u dat nou ook af en toe? Je gaat doodmoe naar bed en denkt: over 5 minuten ben ik bewusteloos…
Na die vijf minuten echter, ben je klaar wakker en hoe je je best ook doet, wil de slaap maar niet komen.
Enige dubbelgetelde schaapskuddes verder schuif je voorzichtig je bed uit (je partner hoeft er niet onder te lijden, toch?), je sluipt naar beneden en zet de TV aan. Je installeert je met een trommel koekjes, een glas warme melk met honing en met de afstandbediening: het nachtfeest kan beginnen.
's Nachts is er niet veel leuks te zien. Herhaling van het nieuws en reclame, heel veel reclame.
Weet u nog dat manneke dat als een kikvors rondsprong om mixers aan te prijzen? En al die messen waarmee je moeiteloos beton kon fijnsnijden zonder bot te worden? Er schijnen heel wat criminelen ontsnapt te zijn na het in enkele seconden doorsnijden van hun tralies.
En dan die fitness apparaten die je zo handig in kon klappen om ze onder je bed te kunnen schuiven.
Niks voor mij want mijn schoonmoeder ligt al een paar maanden onder mijn bed te drogen en om dat ze nogal dik en groot was, is er geen ruimte voor zo'n Aero-rolleboller of Abdo-abnormaal apparaat.
Hebt u er wel eens mee gewerkt? Ik niet! Stel je voor dat er toevallig iemand naar binnenkijkt zeg.
Vorig jaar had je zo'n apparaat met een motortje waaraan je banden kon bevestigen die je dan weer om je billen moest doen. Daar keek ik graag naar. Niet vanwege het apparaat, maar vanwege de ingehuurde juffrouw die het ding demonstreerde. Zo'n Italiaans type in een hoog opgesneden badpak en met van die prachtige billen en heerlijk lange benen. En dan maar trillen! Heel erotisch hoor!
De laatste maanden proberen ze ons een luchtbed aan te smeren. Nu weet ik niet of u wel eens gekampeerd hebt en op een luchtbed hebt gelegen, maar als je er af komt neem je je zelf voor om dát zelfs je ergste vijand niet aan te doen. Ze worden elektrisch opgepompt en je kunt ze ook weer heel snel leeg laten lopen en in een handige tas overal mee naar toe nemen. Hebt u al iemand voor joker over straat zien gaan met een luchtbed op zijn nek? Zo ja, dan hebt u een echte gek gezien…
Ook nieuw is de "zaknaaimachine". Vroeger had mijn dochter een speelgoednaaimachientje, omdat zij haar moeder vaak achter een 'grote' had zien zitten. Kinderen willen nu eenmaal hun ouders imiteren niet? (althans vóór de puberteit). Maar heden ten dage valt er nog maar verrekt weinig te imiteren, want naaiende moeders zijn een zeldzaamheid geworden (nou ja…).
Hoe halen ze het dan in hun bolle hoofd om nu nog reclame te maken voor zulke prutsmachientjes.
Of was u van plan om op vakantie zo'n ding mee te nemen? Niet doen hoor! Nederlanders hebben toch al niet zo'n beste naam in het buitenland.
Inmiddels begon grootmoeders recept, de warme melk met honing, uiteindelijk toch te werken. Mijn ogen begonnen zwaar te worden en om geheel zeker te zijn, nam ik nog gauw een dubbele kruidenbitter.
Ik sloop weer naar boven en naar bed en deze keer was ik binnen vijf minuten in een diepe slaap.
Op een gegeven moment werd ik echter wakker van vreemd gerommel en gestommel. Inbrekers dacht ik.
Ik greep de gummiknuppel die altijd onder mijn bed gereed ligt en sloop voorzichtig naar beneden.
Toen ik de kamer binnenkwam kon ik mijn ogen niet geloven. Midden op de vloer lag zo'n stom luchtbed en er bovenop zat dat springkereltje van de mixers als een bezetene met zo'n onverslijtbaar mes bakstenen door te snijden. Naast hem zat het Italiaanse, hoogopgesneden badpak met een zaknaaimachientje op schoot lekker te trillen. Intussen bleef het pompje van het luchtbed maar doorpompen, waardoor het bed alsmaar voller en boller werd. Ik riep nog: stop daar mee, maar het was al te laat. Met een donderende klap vloog het luchtbed met alles wat er op was in duizend stukken uiteen! Mooie boel zeg.
Toen dacht ik: "ach ik heb vast alles maar gedroomd" en kroop weer lekker in mijn bed in.
De volgende morgen bij het wakker worden zei mijn geliefde: wat een noodweer vannacht hè?
Niks van gemerkt, zei ik. Heb je die vreselijke donderslag dan niet gehoord?
Ik weet van niks!, zei Fons Pasjent
|
|
Het streven is om elke week de pagina van Fons Pasjent te 'verversen'.
Bent u een trouwe lezer van hem, klik dan
op onderstaande button en voeg op deze wijze
Life4U toe aan uw Favorieten.
Het scheelt u een hoop zoekwerk (en tijd).
|
|
|