|
De Fonslijn is een rubriek waarin U kunt kennismaken met onze literair medewerker Fons Pasjent en zijn zeer persoonlijke visie op alles wat met gezondheid en ziekte te maken heeft. Af en toe geeft hij (goedbedoelde) adviezen, die u echter beter met een paar flinke korrels zout kunt nemen. Over de onderwerpen in zijn columns kunt u met hem van gedachten wisselen. Stuur in dat geval uw imeel naar:
Er zijn van die mensen die hun hele leven bezig zijn met "bewust eten en leven". Ze zijn precies op hun juiste gewicht. Gaan nooit te laat naar en bed en zijn weer precies op tijd (dus vroeg) weer wakker. Zij wassen zich 's morgens bij voorkeur voor een open raam. Ze hebben ruim voldoende beweging, roken beslist niet en drinken twee glaasjes rode wijn van een geselecteerd chateau per dag. Vroeger dachten ze dat alle drank ongezond was, maar sinds de één of andere voedingsgek heeft uitgevonden dat dagelijks twee glazen wijn juist beter zijn voor de gezondheid, tetteren zij hun dagelijkse portie met gepast genoegen naar binnen. Ze worden er weliswaar niet vrolijk van, maar het geeft hun wel zo'n intens tevreden gevoel van: wat zijn we weer verstandig bezig hè? Inkopen doen ze bij de natuurwinkel, alles onbespoten en puur biologisch. De voedings-, calorieën- en cholesteroltabellen kennen ze uit het hoofd. U begint al te merken dat ik niet veel op heb met zulke mensen; nee zeker niet! Ik heb er dan ook een naam voor bedacht: BOL-mensen en BOL staat voor Bewust Onzinnig Leven. Gelukkig bevinden zich in mijn vriendenkring niet van dergelijke types. Ik moet er niet aan denken zeg. Stel je voor: gezellig op de borrel en: "doe mij maar een wortelensap en graag een schijfje komkommer met biogarde-dipsaus". Gatverdegatver! Eerlijk is echter eerlijk: als deze mensen niet neerstorten met een vliegtuig, overreden worden door een vrachtwagen, niet van de trap vallen bij het ramenlappen, niet sterven aan een bloedvergiftiging ten gevolge van een jaap met een roestig keukenmesje tijdens het biologische-aardappelen-schillen, worden deze mensen oud. Ze komen dan uiteindelijk, nog steeds kerngezond, in een bejaardenhuis terecht en dat betekent: drie maal daags wachten op het karretje met eten, twee keer de krant helemaal doorlezen, om acht uur naar het nieuws kijken en voordat later op de avond de seksprogramma's beginnen, naar bed. Uiteraard met een glas warme melk met honing (slaap je goed van). Zinloos oud worden noem ik dat. Persoonlijk heb ik totaal andere opvattingen over leven en welzijn. Met een zekere (on)regelmaat eens lekker ongezond doen, van tijd tot tijd eens lekker beesten ligt mij meer. Zo heb ik de goede (of slechte gewoonte) om…. Momentje alstublieft, de bel gaat. Even kijken wie daar is, misschien en vreemdeling zeker die verdwaald is zeker. Ik doe open (het was al een beetje schemerig), er staat en vent voor de deur in een zwart fladderig pak en een zeis over zijn schouder die me aankijkt met van die holle ogen. Een soort ontsnapte talibanfiguur eigenlijk. Ik wil hem net vragen naar zijn naam en toen zag ik het pas. "Hein jongen, roep ik verrast, wat ben jij mager geworden! Wat kom je doen, beste kerel?" Hij haalt een rommelig papiertje onder zijn burnoes vandaan en zegt: ik weet het niet zeker want ik kan het huisnummer niet goed lezen, m'n ogen zijn wat minder geworden, maar ik kom voor jou. Ach wel nee kerel, zeg ik, je moet bij mijn overbuurman zijn die net een kopje cafeïnevrije koffie zit te drinken zonder suiker en melk, maar mèt een zoetje en een biologisch koekje zonder smaak- en kleurstoffen erbij. Ik denk dat hij wel blij zal zijn dat je hem komt halen want hij kijkt de laatste tien jaar zo verschrikkelijk sacherijnig, dat hij de deur al een hele tijd voor je op een kier heeft staan. Hein loopt het pad af, kijkt nog een keer om, grijnst naar me (wat natuurlijk niet zo'n bar leuk gezicht was met die ogen) en zegt: "hou je taai Fons!" Ik doe de deur weer dicht en denk: "Wat zou hij dáár nou mee bedoelen… ?" Fons Pasjent Terug |