Af en toe geeft hij (goedbedoelde) adviezen, die u echter beter met een paar flinke korrels zout kunt nemen.
Over de onderwerpen in zijn columns kunt u met hem van gedachten wisselen. Stuur in dat geval uw imeel naar:
Op het moment dat ik dit schrijf zitten we midden in de verkiezingsstrijd 2002.
Deze keer vind ik het wel weer een beetje interessant en de moeite waard om bijvoorbeeld naar al die debatten te kijken en luisteren. Eindelijk, mag ik wel zeggen!
Ik ga al jaren niet meer naar de stembus (ja, ja, ik weet het: hélemaal fout), maar ik heb allang geen hoge hoed meer op van onze regeerders en hun armoedige aanpak van heikele zaken.
Echter dank zij de heer Pim Fortuyn werd onze politieke slaapzaal ineens wakker geschud. Door de lafhartige moord op hem zullen wij helaas nooit te weten komen wat de gevolgen van dat 'wakker schudden' voor de Nederlandse politiek zullen betekenen. Maar dat hij wat teweeg heeft gebracht is zeker!
Plotseling springen ineens al die ingeslapen "grijze krijtstrepers" uit hun fluwelen rolstoelen en achter hun rollators vandaan om plotsklaps allemaal met sprankelende ideeën te komen die alle knelpunten van de afgelopen jaren in één pennenstreek weg moeten werken. Grappig ook dat ze allemaal hetzelfde willen: meer blauw op straat, beter onderwijs en meer geld voor de zorg.
Over dat laatste: de zorg, wil ik het nu even met u hebben om de simpele reden dat ik in deze hoek van onze samenleving een heel klein beetje thuis ben. Niet alleen heeft mijn geliefde echtgenote beroepshalve een relatie met de zorgsector, waarbij zij regelmatig vertoeft in verpleeg- en verzorgingshuizen voor ouderen, maar zelf kom ik ook af en toe eens bij deze instellingen binnen. Ik ga dan op basis van vrijwilligheid eens een babbeltje maken met mensen die zich stierlijk zitten te vervelen, het gebouw maar hoogstzelden kunnen of mogen verlaten en derhalve dolblij zijn met wat aandacht van "buitenaf". Jammer genoeg word ikzelf daar niet echt vrolijk van, want ik word daar vaak geconfronteerd met verdrietige toestanden.
Het is echt geen "kroegpraat" hoor, dat patiënten die nodig naar de WC moeten, de mededeling krijgen: doe het maar in uw broek, want ik heb nu geen tijd. "Schandalig", zult u zeggen en dat is ook zo.
Het ligt echter maar hoogstzelden aan de dienstdoende verzorgers en verplegers. Natuurlijk zijn er, net als overal, werknemers die alleen maar naar hun werk gaan met als hoofddoel het aflossen van de hypotheek, maar ik weet zeer dat de meesten in de zorgsector begaan zijn met het lot van hun patiënten.
Zij zullen hun patiënten beslist niet onnodig met een natte broek laten zitten. Als dit wel gebeurt, is de oorzaak veelal: werkdruk en onderbezetting.
Gelukkig kan het ook anders. U moet dan eens 'te biecht' gaan in de particuliere ouderenzorg, wat een verschil! Neem nu het landgoed "de Ehze" in Almen in die nog steeds niet "vertoeristiekte" Achterhoek. Via een monumentale toegangspoort met dito brug en oprijlaan, kom je bij een groot aristocratisch landhuis temidden van een prachtige, parkachtige tuin. Een echt landgoed dus. Wat een rust, wat een heerlijkheid!
Binnen: idem dito met een sterretje. De bewoners hebben allemaal een suite met hun eigen meubilair. De één heeft een monumentale vleugel staan, de andere een joekel van breedbeeld TV. Men is er thuis!
De bewoners worden in alles bediend en behandeld zoals dat in een sterrenhotel gebruikelijk is. Het aantal personeelsleden overtreft verre het aantal bewoners.
Ja, ook dàt is in Nederland mogelijk, alleen…. het kost maandelijks wel een paar duiten!
Geld maakt weliswaar niet gelukkig, maar in dergelijke gevallen wordt je leven toch een stuk aangenamer.
Laat ik het zo zeggen: ik hoop een lang en gelukkig leven te mogen leven en ook hoop ik nooit in een verzorgingstehuis "opgeborgen" te moeten worden, maar als het dan toch moet, dan graag in een landgoed zoals ik hier beschreven heb. Persoonlijk zou ik daar heel wat voor over hebben!
Tot slot zou ik dit nog willen zeggen: "kom op nieuwe regeerders, laat de zorg u niet langer een zorg zijn"! Iedereen die zijn leven hard gewerkt heeft, behoort op zijn oude dag comfortabel oud te worden, niet dan?
Fons Pasjent
|
Terug |
Het streven is om elke week de pagina van Fons Pasjent te 'verversen'. Bent u een trouwe lezer van hem, klik dan hier en voeg op deze wijze Life4U toe aan uw Favorieten. Het scheelt u een hoop zoekwerk (en tijd). |