|
De "column van Fons" is een rubriek waarin u kunt kennismaken met onze literair medewerker Fons Pasjent en zijn zeer persoonlijke visie op alles wat met gezondheid en ziekte te maken heeft. Af en toe geeft hij (goedbedoelde) adviezen, die u echter beter met een paar flinke korrels zout kunt nemen. Als u mijn column Floortje en Hetty hebt gelezen hoef ik u niet meer uit te leggen wie dat zijn. Het zijn de twee assistentes van de dokterspraktijk, waar ik zo af en toe binnen wip voor een praatje of het opdoen van inspiratie. Hetty is die mooie die bij een eerste aanblik al bij veel mannen een ernstige vorm van hormonenbroei teweegbrengt. Haar eigen Kloris heeft daar ook nogal last van, vandaar dat Hetty nu thuis zit met zwangerschapsverlof. Floortje, dat robuuste "poldermodel met gouden hart" staat er nu dus alleen voor. Toch vindt deze hartelijke reuzin altijd wel tijd voor een babbeltje. "Heb je nog wat grappigs meegemaakt de laatste tijd" vroeg ik. "Oh ja, met de maagd!" zei ze. "Met de maagd?" vroeg ik niet-begrijpend. En ze vertelde mij haar belevenis met Maria. Maria was een belegen vrijster van ergens tussen de 30 en 40. Ze zag er nogal onopvallend uit en ook deed ze nooit iets opvallends. Een echt muurbloempje dus, althans zo leek het. Maria was maagd (zoals eerdere Maria's dat ook waren), niet alleen wat haar ongerepte fysieke staat betreft, maar ook qua sterrenbeeld, hoewel dat puur toeval was. Maria woonde helemaal alleen in een mooi groot huis dat ze geërfd had van haar schatrijke ouders. Zij was dus nu eveneens stinkend rijk, maar ze deed daar jammer genoeg niks mee. Goed, op een zekere dag besloot ze toch wat geld te moeten spenderen aan een knus prieel in de fraaie achtertuin. Niet veel later kwam er dus een timmerman (die Jozef heette) om het prieel te plaatsen. Hij timmerde er lustig op los (zoals eerdere Jozefs dat ook al deden) en hij stelde zich voor als Joop, omdat dat toch wat vlotter klinkt als Jozef, nietwaar? Joop dus, was een flinke sterke bouwvakker met een gegarandeerde aantrekkingskracht op vrouwen. Ook Maria was daar niet geheel ongevoelig voor. Bij warm weer trok Joop zijn bouwvakkershemd uit en zijn gebruinde tors glom verleidelijk in de warme zonnegloed. Maria ging dan met blozende koontjes achter de gordijnen naar onze nijvere timmerbink staan gluren. Zij voelde diep in zich een gevoel van opwinding opborrelen en daar wist ze niet goed raad mee, dus bleef het bij gluren vanachter de geraniums. Alle beetjes helpen, toch? Op een goede, zeg maar kwade dag gebeurde er iets met Joop. Joop struikelde, sloeg met zijn hoofd tegen de nieuwe deurpost, stortte ter aarde en bleef roerloos liggen. Maria raakte in lichte paniek, holde naar buiten en ging handenwringend naast de stille Joop staan jammeren. Toen dat niet hielp, vermande zij zich en ging over tot geordend nadenken. Toen ze alles weer enigszins op een rij had, boog ze zich over Joop heen, zette haar schroom op zij en begon zo goed en kwaad met mond-op-mond-beademing. Er gebeurde iets met Maria dat geheel nieuw voor haar was. Of het was het nieuwe, intense fysieke contact met iemand van de andere sekse of het was de opwindende geur die alle eerlijke hardwerkende bouwvakkers nu eenmaal verspreiden of een combinatie van beide. Er welde wellust op in Maria! Eenmaal de smaak te pakken hebbende ging ze onverdroten door met reanimeren, zelfs nadat Joop al lang weer bij zijn positieven was. Joop was eerst nogal verbouwereerd toen hij in de gaten had wat er allemaal gebeurd was en nóg gebeurde. Nu was Joop niet makkelijk van zijn stuk te brengen en dacht al snel: werk is werk, de baas betaald en alles is beter dan timmeren. Om kort te gaan: hij volgde de roep van de natuur hoewel Maria eigenlijk helemaal zijn type niet was. Een uurtje later stond hij weer vrolijk te timmeren en was de buil op zijn hoofd alweer vergeten. Maria echter, zij hàd het niet meer! Beschaamd en bezoedeld voelde zij zich en van de aanvankelijke hartstocht was niets meer over. Zij deed toen iets heel lelijks: zij belde de baas van Joop op om zich te beklagen. De volgende dag kwam in plaats van mooie Joop een stokoude vakman, die de klus verder klaarde. En, het werd een snoepje van een prieel! "En hoe ging het verder, nog iets van Maria gehoord" vroeg ik? "Oh ja, het mooiste van alles komt nog" zei Floor. Een paar weken later komt Maria op het spreekuur van de dokter: "dokter, ik ben elke morgen zo misselijk". De diagnose was niet moeilijk te stellen: Maria was zwanger, en niet zo'n klein beetje ook! Na de bevalling ben ik bij haar op kraamvisite geweest en in het wiegje lag een heel mooi kereltje. Als rammelaar had hij een klein plastic hamertje waar hij vrolijk mee tegen zijn wiegje timmerde. Over Joop hoorde ik veel later het volgende. Na zijn ontslag zat Joop thuis eerst behoorlijk te "griepen", maar na een diepgaande evaluatie kwam hij tot de conclusie dat zijn lichaamsgeur misschien wel goud waard was. En dat was inderdaad zo; een gouden gedachte zelfs, bleek later. Als u nu een willekeurige parfumerie binnenloopt ziet u ze al staan: de flesjes met Joop! op het etiket. U en ik weten waar dat uitroepteken voor staat…… Fons Pasjent Het streven is om elke week de pagina van Fons Pasjent te 'verversen'. Bent u een trouwe lezer van hem, klik dan op onderstaande button en voeg op deze wijze Life4U toe aan uw Favorieten. Het scheelt u een hoop zoekwerk (en tijd). |