De Fonslijn is een rubriek waarin U kunt kennismaken met onze literair medewerker Fons Pasjent en zijn zeer persoonlijke visie op alles wat met gezondheid en ziekte te maken heeft. Af en toe geeft hij (goedbedoelde) adviezen, die u echter beter met een paar flinke korrels zout kunt nemen.
Over de onderwerpen in zijn columns kunt u met hem van gedachten wisselen. Stuur in dat geval uw imeel naar:
de mailbox van Fons



Het verkeerde been

Ik waarschuw U van tevoren: dit is een heel naar verhaal en nog waar gebeurd ook!
Het begon met pijn in de kleine teen van mijn rechtervoet die af en toe uitstraalde naar de voorkant van mijn onderbeen. Toen het steeds vervelender werd, bezocht ik mijn huisarts die alles bekeek, beklopte, interessant ging zitten kijken en mij met een receptje voor pijnstillers weer naar huis, of beter gezegd: naar de apotheek, stuurde.
Twee weken later werd de pijn echter zo ondraaglijk dat ik opnieuw naar de huisarts ging. Hij bekeek en beklopte alles opnieuw en schrok er kennelijk zo van, dat hij spoorslags met een paar ouwe studiegenoten ging bellen, waarvan de papa kennelijk meer geld had te besteden, want zij (de oude studiegenoten) waren inmiddels dure specialisten geworden.
Om een lang verhaal kort te maken: de volgende middag lag ik al op de tafel bij één van die ouwe makkers die nog harder kneep en klopte, nog interessanter keek en mij tenslotte onmiddellijk door de "scan" liet jagen.
Een week later mocht ik komen voor de uitslag. Mijn vrouw moest ook maar meekomen, werd er bij gezegd. Voldoende reden om de wenkbrauwen maar eens flink te fronsen toch?
Wij gingen dan ook behoorlijk zenuwachtig naar de poli. De ouwe makker, een orthopedisch chirurg rommelde wat in mappen, haalde een paar foto's te voorschijn en zei: meneer Pasjent, laten we het niet mooier maken dan het in feite is: U lijdt aan een extreme vorm botverstr…
(sorry, in de zenuwen ben ik juiste orthopedische term vergeten) en dat betekent dat Uw onderbeen verloren zal gaan.
Het schijnt dat ik daarna een paar minuten in verward stilzwijgen voor me uit heb zitten staren totdat ik uiteindelijk kon uitbrengen: betekent dat dat mijn been eraf moet?
Ja meneer, vlak boven de knie. En het is beter dat we het zo snel mogelijk doen want het blijft doorwoekeren naar boven toe, dus...
Ik maak het verhaal nog korter: twee weken later lag ik op de O.K. voor het betere hak- en breekwerk (ik breng het maar een beetje overdreven luchtig, want janken helpt nu eenmaal toch niet). Voordat ik het zwarte kapje over mijn gezicht kreeg, zei ik nog, lolbroek die ik nu eenmaal ben: dokter, weet u wel zeker dat u het goeie been moet hebben?
Achteraf gezien vraag ik me nog af hoe ik zoiets heb kunnen vragen. Misschien de zenuwen? Misschien de verschrikkelijke wetenschap dat ik de rest van mijn leven met anderhalf been verder zou moeten, of werd het me ingegeven door het krantenbericht van een tijdje geleden waarin melding gemaakt werd van de blunder in een ziekenhuis waar per vergissing een gezond been werd geamputeerd, ik weet het waarachtig niet.
Goed, de chirurg wilde in leutigheid niet achterblijven en zei: mijnheer Pasjent, ik heb niet gedronken, goed geslapen en ik heb er zin in, gaat ú nu maar rustig slapen. En zo geschiedde.
Eenmaal terug op zaal en na nog een poosje behoorlijk van de kaart geweest te zijn werd ik steeds nieuwsgieriger hoe het er daar beneden nu uit zou zien. Ik kijk onder de dekens en (ik heb u gewaarschuwd dat het een akelig verhaal zou worden): mijn gezonde been was weg !!!
Ik begon te schreeuwen, te gillen, te schreeuwen, te vloeken en tegelijkertijd te huilen.
De chirurg die kennelijk ook had ontdekt welk een onheil hij had aangericht, kwam aanrennen met zo'n gezicht van: waar gehakt wordt vallen spaanders!
Wat er toen gebeurde weet ik niet meer, ik werd ziedend, er trok een rode waas voor m'n ogen, ik vergat in mijn tomeloze woede dat ik nog maar één been had en sprong uit bed om de man een doodschop te verkopen…
Ik viel uit bed en met een donderende klap op de grond en… werd wakker.
Dromen zijn dus (af en toe) bedrog! Klaas Vaak zij geprezen!

Fons Pasjent

Terug