Af en toe geeft hij (goedbedoelde) adviezen, die u echter beter met een paar flinke korrels zout kunt nemen.
Over de onderwerpen in zijn columns kunt u met hem van gedachten wisselen. Stuur in dat geval uw imeel naar:
De scheidslijn tussen een column en een kort verhaal is niet messcherp te trekken.
Een column is doorgaans gewijd aan een opmerkelijke gebeurtenis in het maatschappelijk of het politiek gebeuren van alle dag. Een kort verhaal ontspringt meestal ergens in het achterhoofd van de auteur, die echter zijn inspiratie haalt uit... het dagelijks gebeuren. Duidelijk?
Gemakshalve noem ik dit stukje proza maar een kort verhaal (je moet toch wat).
Het gaat over een sleurhuwelijk en het krijgt als titel mee: Och och och.
Vader gaat 's morgens naar zijn werk. Hij sukkelt al een halfuur in de file en zijn gezicht staat op 'niks' en hij denkt ook aan niks. Even gaat door hem heen: ik moet van de week even nieuwe ruitenwissers bij de Gamma gaan halen.
Op de zaak is het een keer of tien: mogge, mogge, mogge en nu eerst een kop koffie. De dag is begonnen...
Hij doet zijn werk goed en degelijk. Iemand moet het toch doen nietwaar en er moet brood op de plank komen en het leven is duur met twee kleine kinderen.
Het is druk want er zijn twee zieken en eentje heeft ATV, er moet aangepoot worden, dus twee maal koffie overslaan dan maar.
Vijf uur, het zit er weer op voor vandaag. Drie maal doei, twee maal ajo, een keer tot morgen en vier keer niks. Tjo!
De files lijken elke dag langer te worden en het gaat ook steeds trager.
Langs de weg staat een gigantisch billboard met een advertentie voor damesonderbroeken. So hee! Een stuk of zes prachtige dameskonten op een rij met allemaal een ander (en kleiner) slipje aan. Tsjee, das pas lekker!
Hij komt een beetje los uit zijn stofdenken en begint te fantaseren: straks als hij thuis komt heeft zijn vrouwtje de kinderen al naar bed gebracht, lekkere hapjes voor hem klaar gezet, plus een 'dubbele' van zijn favoriete drankje, een romantisch CD-tje opgezet en overal staan gezellige kaarsjes. Zij zit al met een ver opengevallen frutseljurkje op hem te wachten met de zwoele blik als van een bronstige bidsprinkhaan in Mei.
Hij wordt er allemaal knap opgewonden van en geeft wat extra gas wat natuurlijk niet helpt.
Hij passeert de file rechts over de vluchtstrook, negeert een stopteken, een rood licht en scheurt uiteindelijk de straat in waar hij woont.
Gadverdamme! Alle parkeerplaatsen voor de deur zijn vol. Dat betekent zeker vijf minuten lopen en het regent en hij heeft zijn plu vergeten. Hij blijft echter goede moed houden, galoppeert naar zijn huis, steekt de sleutel in het slot en hij is binnen.
Maar.... geen kaarsjes, geen sapje, geen hapjes, niks van al dat lekkers!
Zijn vrouw staat met een schort voor de piepers te jassen. Wat een weer hè, zegt ze....
Hij gaat zwijgend naar boven, start zijn computer en kijkt of er nog imeeltjes zijn. Ook dát niet! Och och och, wat een saai leven allemaal!
Een paar dagen later.
Moeder is druk met de kinderen. Ze moeten op tijd op school zijn en dat is altijd een heel gedoe. Fluks het roestige Pandaatje gestart en vooruit met de geit, hup naar het schooltje.
Teruggekomen gaat ze nog 'even' op bed liggen en staart naar het plafond. Dat mag onderhand ook wel weer eens gewit worden denkt ze. Al die dooie muggen ook! We moesten toch maar eens horren aanschaffen...
Haar jonge jaren trekken aan haar geestesoog voorbij.
Ze was er vroeg bij met jongens.Veel spectaculaire hobby's had ze niet. Een beetje winkelen, stappen, muziek luisteren, u kent dat wel. De jongen waar ze nu meegetrouwd is verschilde niet zoveel van al haar eerdere vriendjes, maar deze had zulk mooi donker haar met slagen erin. Hun trouwdag zou het begin moeten worden van een nieuw bruisend leven, want diep in zich voelde zij zich als een smeulende vulkaan. Maar ja, er zijn ook vulkanen die wel altijd smeulen maar nooit eens tot uitbarsting komen en dan heb je behoorlijk pech nietwaar?
Want je eerste Opel kadet is toch net iets anders dan een Maserati en een rijtjeshuurhuis is toch niet te vergelijken met een landhuis met zwembad en een eigen tennisbaan.
En elke dag voorleesmoeder zijn is toch ver verwijderd van het hitsige bestaan van een topmodel of de zakenvrouw van het jaar of van een zwemkampioene, om maar eens een willekeurig blik 'winners' open te trekken....
Laten we eerst maar eens gaan stofzuigen en een wasje draaien.
Bij het stof afnemen valt haar blik op een fotoalbum. Ze bladert het eens door.
Toch wel leuk allemaal toen. En haar Henk was toch eigenlijk best een lekker ding zo zonder buik en met die volle kop met haar...
Weet je wat? Ik zal hem vanavond eens lekker verrassen. Ik breng de kinderen naar oma (bedenk wel een smoesje), maak wat lekkere hapjes, haal nog effe gauw een half flesje Armagnac, lekker muziekje en een paar kaarsjes erbij en dan wordt het feest vanavond.
Ik zorg dan dat als hij thuis komt ik dat doorkijkjurkje aan heb met er onder zo'n lekker geil broekje dat je tegenwoordig ook wel op die gigantische billboards ziet. Zo gezegd, zo gedaan.
Het wordt zes uur, zeven uur en nog steeds geen Henk! Om half acht gaat de telefoon.
Henk: "Schat, het is een puinhoop hier, we hebben een pracht van een computerstoring en voorlopig kan ik hier niet weg! Als het te laat wordt ga je maar vast naar bed. Ik zie wel…"
Nee hè? Ja toch! Och toch!
Fons Pasjent
|
Terug |
Het streven is om elke week de pagina van Fons Pasjent te 'verversen'. Bent u een trouwe lezer van hem, klik dan op onderstaande button en voeg op deze wijze Life4U toe aan uw Favorieten. Het scheelt u een hoop zoekwerk (en tijd). |