Af en toe geeft hij (goedbedoelde) adviezen, die u echter beter met een paar flinke korrels zout kunt nemen.
Over de onderwerpen in zijn columns kunt u met hem van gedachten wisselen. Stuur in dat geval uw imeel naar:
Iedereen die mij kent weet dat ik graag, zomer en winter, met ontbloot bovenlijf loop.
Dit doe ik niet om het vaderlandse vrouwelijk schoon tot mij te lokken (de omvang van mijn buik doet namelijk vermoeden dat het met de Nederlandse economie en koopkracht uitmuntend gesteld is), dat kan het dus niet zijn, maar het heeft twee dringende redenen. Het dragen van zelfs het lichtste T-shirtje irriteert mijn nekpartij dusdanig dat ik voortdurend loop te bekken- nekken- en schoudertrekken. De tweede reden is dat ik altijd koude voeten heb tegen een te warme bovenpartij; ik begin, bij wijze van spreken, al te transpireren als ik een ei moet pellen. Ik denk dat ik dus een heethoofd ben.
Vanzelfsprekend geniet ik mijn vakanties dus bij voorkeur op of aan tropische stranden waar kleding volledig overbodig en onzinnig is. Daarbij ben ik aartslui en kijk ik graag naar fraai vrouwelijk bloot. Ik heb dus al heel wat stranden gezien.
Bent u wel eens op Gran Canaria geweest? Dan kent u vast ook wel dat kilometers lange strand van Playa del Ingles naar Maspalomas. Prachtwandeling hoor, waarbij je diverse 'soorten' van strandcultuur tegenkomt. Het eerste deels bestaat uit enorme 'velden' vol strandstoelen (voor het gewone volk dus). Daarna komen de kuilengravers met opgestapelde randen van zwerfkeien. Dit laatste is noodzakelijk omdat elke dag, zo na 12 uur er een stevige wind uit zee opsteekt. Deze kuilen zijn doorgaans bezet, u raadt het al, met Duitsers.
Duitsers hebben ook de gewoonte om overal bordjes bij te zetten, dus ook hier. 'Körperkultur' staat er dan. Mijn Duits was toen nog niet zo goed, dus dacht ik het een waarschuwing was in de categorie: "Pas op, drijfzand!", maar het betekent doodgewoon: naaktlopers.
Nieuwsgierig als ik ben ga ik dat dan eens gade slaan. Werkelijk elke vierkante millimeter van het lichaam moet en zal bruin worden. Ze nemen daarvoor dan ook de meest krankzinnige houdingen aan. Zo zag ik een reeds goed doorbakken vent op zijn rug liggen, benen wijd, armen achterover (voor de oksels), die voortdurend bezig was om zijn Duitse lulletje rechtop te leggen. Elke millimeter is er één, nietwaar?
En na tien seconden liet lullenmanneke zijn kopje weer zakken en dan werd hij weer netjes door de eigenaar in de goeie positie gelegd. Jonge jonge, wat hebben we gelachen.
Een stuk verder, vlak bij Maspalomas, heb je een strand speciaal voor 'stelletjes' mannen en vrouwen. Dat wil zeggen: b.v. twee mannen of twee vrouwen. En allemaal spiernaakt! Ook leuk hoor.
Zitten er twee volwassen kerels samen uit één bakje yoghurt te lepelen… Schateren natuurlijk!
Op een gegeven gaan ze een balspel doen. Twee houten rackets en een soft balletje. Dat is echt topamusement hoor! Zie ze springen en huppelen. De kleine Johannesjes huppelen vrolijk mee, zwieren en zwaaien dapper in het rond. Deed me een beetje denken aan regenwurmen op een hete bakplaat.
Tranen met tuiten hoor! Nou ja, ieder doet maar waar die zin in heeft, mij allemaal best.
Ik vraag mij wel eens af of dieren dat nou ook zouden willen, dat naaktlopen, dierlijke Körperkultur dus. Alle zoogdieren (waartoe ook wij behoren) hebben een vacht, vogels hebben veren en vissen schubben. Dat er naakthonden en kale kippen bestaan is te wijten aan menselijke bemoeienis, maar ik heb nog nooit een kat in zijn/haar blote tokus in de zon zien liggen. Vinden ze dat nou jammer of…?
Nu interesseert mij alles wat leeft en bloeit en ons altijd weer boeit, mij danig en dus ben ik mij eens gaan verdiepen in deze materie en in het bijzonder in de "zonbehoefte" van dieren. Vogels, katten, slangen en nog veel meer diersoorten vinden het inderdaad heerlijk om van tijd tot tijd eens lekker te zonnebaden.
Ook sommige insecten scheppen er behagen in. Uiteindelijk kwam ik bij de slakken en wat bleek?
De gewone huisjesslak vindt er geen zak aan en kruipt dan lekker in zijn huisje. De naaktslak daarentegen (het woord zegt het al) heeft geen huisje, kan dus niet wegkruipen en zal, eenmaal aangekomen in de brandende zon en ellendige dood sterven.
Nu vraagt u zich inmiddels af: wat is dit voor een kolderverhaal? Wel dat is het ook en niks anders! Bent u nu beledigd of teleurgesteld, misschien kwaad of gekrenkt?
Dan kan ik u maar één ding adviseren: U moet niet op elke slak zout leggen!
Fons Pasjent
|
Het streven is om elke week de pagina van Fons Pasjent te 'verversen'. Bent u een trouwe lezer van hem, klik dan op onderstaande button en voeg op deze wijze Life4U toe aan uw Favorieten. Het scheelt u een hoop zoekwerk (en tijd). |