| |
De Fonslijn is een rubriek waarin U kunt kennismaken met onze literair medewerker Fons Pasjent en zijn zeer persoonlijke visie op alles wat met gezondheid en ziekte te maken heeft.
Af en toe geeft hij (goedbedoelde) adviezen,
die u echter beter met een paar flinke korrels zout kunt nemen.
Over de onderwerpen in zijn columns kunt u met hem van gedachten wisselen.
Stuur in dat geval uw imeel naar:
Hetty, Floortje en Sanne
U weet het onderhand wel: als ik geen inspiratie heb, ga ik weer eens buurten bij de assistentes van de praktijk. Bovendien hoorde ik dat Hetty weer terug was van zwangerschapsverlof en mijn mannelijk oog wil toch ook wat. Nou dat viel niet tegen hoor: stralend als altijd en plaatselijk wat 'voller' en ṇg vrouwelijker dan voorheen. En dan te weten dat onze lieve heer het eerste exemplaar van zo iets moois heeft gemaakt van een rib van Adam. Nu vond ik spare-ribs altijd al lekker, maar na vandaag staat het helemaal bovenaan mijn menu. Maar goed, daar gaat dit verhaal niet over.
Het gaat om Sanne. Sanne was namelijk de nieuwe assistente die er deze week voor het eerst was en die de plaats van Hetty gaat innemen (arme ik). Hetty gaat nu voor een schoolarts werken (gelukszak!) omdat ze dan langer en vaker vakantie krijgt. Het zij zo.
Sanne was duidelijk een meisje van deze tijd. Woest kapseltje en een bescheiden piercinkje in haar neusvleugel. Open, brutaal bekkie met pretoogjes, niks mis mee dus.
Onder de bezielende leiding van onze grootvorstin Floor(tje) wordt dit vast een prima kracht.
Op een gegeven moment zeg ik: "Jongens (want zo noem ik de meisjes daar nu eenmaal),
ik heb inspiratie nodig, wie heeft er nog iets mee gemaakt?"
'Nou', zei Sanne, 'we hadden hier een echtpaar dat al heel lang probeerde een kind te krijgen'.
Floortje, Hetty en ik keken een beetje verbaasd naar dat jonge wicht, omdat we eigenlijk allemaal vonden dat ze een beetje 'voor haar beurt' praatte, maar zoals ik al zei: Sanne was een meisje van deze tijd en ging dus schaamteloos en vrolijk verder.
't Is toch weer niet zo'n afgezaagde mop hè?, vroeg ik. Nee hoor, pure waarheid, zei ze met een tikkeltje verongelijkt gezicht en ging door met haar verhaal.
Die mensen hadden werkelijk alles geprobeerd. Alles was al tot in de treure onderzocht.
Het sperma van meneer was zo gezond dat, bij wijze van spreken, met één shot de bevolking van de provincie Brabant en Overijssel verdubbeld zou kunnen worden. De eitjes van mevrouw waren zo kakelvers en in ruime hoeveelheden beschikbaar, dat het daar ook al niet aan kon liggen.
Ze hadden zelfs een temperatuurcyclus gemaakt en de raad meegekregen dat ze op het moment van dat uur U, zeg maar als de 'juiste minuut' daar was, 'het' onmiddellijk moest gebeuren.
Ook dat liep op niets uit, alleen mogen ze nu V&D niet meer in.
Om een lang verhaal kort te maken; zij krijgen uiteindelijk het advies om in Amerika ene professor Gunpowder te consulteren. Dus op naar Schiphol, vliegtuig in en vol verwachting en nog niet in verwachting dus, naar de beroemde prof. "Amerika, wij komen er aan!"
Nu was het bijzonder vervelend dat van het echtpaar geen van beide een woord engels sprak en ook de prof nog geen half woord Nederlands kende. Ajajaj, dat wordt moeilijk dus!
Echter met veel handen- en voetenwerk maakt de prof duidelijk dat ze 'het' dan maar eens moeten laten zien en hoe ze 'het' thuis ook altijd doen.
Nou ja, je moet er wat voor over hebben, dus gaan met die banaan!
Gunpowder bekijkt het van alle kanten, dribbelt er geïnteresseerd omheen en roept ineens: stop!
Hij grijpt een receptenpapiertje, schrijft er het een en ander op en maakt met veel handgebaren duidelijk dat ze weer naar huis kunnen gaan.
Terug in Nederland gaat het stel meteen door naar de apotheek en vraagt om Triteoterol.
'Triteoterol', vraagt de apotheker verbaasd, 'sorry, maar dat kennen we niet'.
Hij loopt voor alle zekerheid alle lijsten nog eens door en vraagt ten slotte: 'heeft u dan geen recept?'
'Jawel', en ze halen het papiertje van professor Gunpowder voor de dag. De apotheker kijkt en leest.
Hoe moet hij dit uitleggen zonder in een onbedaarlijke lachbui uit te barsten: 'Try the other hole!'
Jaja, dat wordt nog lachen met die Sanne…
Fons Pasjent
|
|
Het streven is om elke week de pagina van Fons Pasjent te 'verversen'.
Bent u een trouwe lezer van hem, klik dan
op onderstaande button en voeg op deze wijze
Life4U toe aan uw Favorieten.
Het scheelt u een hoop zoekwerk (en tijd).
|
|
|