De Fonslijn is een rubriek waarin U kunt kennismaken met onze literair medewerker Fons Pasjent en zijn zeer persoonlijke visie op alles wat met gezondheid en ziekte te maken heeft.
Af en toe geeft hij (goedbedoelde) adviezen, die u echter beter met een paar flinke korrels zout kunt nemen.
Over de onderwerpen in zijn columns kunt u met hem van gedachten wisselen. Stuur in dat geval uw imeel naar:    




De Viagra-monoloog


Misschien kunt U zich nog herinneren dat ik een tijdje geleden een column heb gewijd aan de alom begniffelde Vagina-monoloog. Ik schreef toen gekscherend: 'en nu maar wachten op de penisdialoog'. Het leek mij immers voor de hand liggend dat, als het je lukt om leuterend over vagina's uitverkochte zalen te trekken en waarbij het publiek ook nog door het dak gaat, het niet moeilijk zou zijn om met 'lulpraatjes' eveneens een vrolijke avond te kunnen vullen.
Als ikzelf de kwaliteiten in huis had zou ik graag zo'n theaterstuk willen schrijven en ik weet daarbij zeker dat het onderwerp Viagra ruimschoots aan bod zou komen. Zeker en vast, zoals onze zuiderburen zeggen.

Ik moet nu ineens aan mijn neef Harry van Wanten denken. Harry was een volle neef van moederskant en zoals zijn naam reeds doet vermoeden: Harry wist in zijn jonge jaren behoorlijk van wanten!
Seks was voor hem een ware passie. Ook zijn vrouw Irene behoorde tot de echte liefhebsters en het was in huize van Wanten dan ook voortdurend feest, zoals u wel zult begrijpen.
Echter toen Harry wat ouder werd, zo tegen de vijftig, begon het met de seks knap te minderen. Laten we het maar op een zeldzame vorm van aardappelmoeheid houden: Harry kreeg hem niet meer omhoog! Irene was echter zo'n 15 jaar jonger en dus nog steeds 'in de race' om het eens plastisch uit te drukken.
Irene was dus, op z'n zachts gezegd: "er helemaal niet blij mee", met de problemen van onze Harry.

En wat ze ook deden, of hij er nu aan frunnikte of dat zij er aan frunnikte; de 'kleine Harry' liet bij voortduring het moede hoofdje hangen. Om de tijd te doden en de frustratie te verdringen, hadden zij intussen wel een nieuw spelletje uitgevonden, waar bij de grote Harry op zijn rug moest moet gaan liggen en Irene dan de kleine Harry vastpakte en rechtop hield. Als ze hem dan losliet, mochten ze om beurten raden welke kant hij uit zou vallen. De eerste dagen (nachten) was dat natuurlijk schateren geblazen, maar op termijn bevredigde het toch niet echt meer.
De relatie tussen Harry en Irene begon langzamerhand steeds meer scheurtjes te vertonen en Irene dreigde zelfs een relatie met de glazenwasser te beginnen. De betreffende, maandelijks terugkerende, ambachtsman had reeds eerder tijdens het bestijgen van zijn ladder niet mis te verstane blikken richting Irene geworpen, dus Harry voelde letterlijk en figuurlijk de hete adem al in de nek. Irene zette doelbewust haar offensief door en ging op de dagen dat de ruitenvakman zou komen, steeds uitdagender en met steeds krappere bikini's in de tuin zitten. Toen echter op bepaalde momenten (puur toevallig natuurlijk) bij Irene een schouderbandje afzakte en dat de brave ruitenwisser steeds moeilijker de ladder op kon komen en dat zijn behoeftes duidelijk zichtbaar verder gingen dan een 'kopje koffie glazenwasser', was voor onze goede Harry de maat vol.
Het zou het een simpele oplossing zijn geweest als Harry eens naar zijn huisarts was gegaan, ware het niet dat Harry zich verschrikkelijk schaamde en zich in dit geval ook, letterlijk en figuurlijk, niet bloot dorst geven. Maar goed: er stond een huwelijk op het spel en Harry ging!

U begrijpt het al: het werd voor de dokter een fluitje van een cent (grappige woordspeling eigenlijk in dit verband) en schreef onze Harry viagra voor. "Ik geef u een receptje mee voor ongeveer een maand en dan zie ik u tegen die tijd wel weer terug. Maar ik geloof dat uw problemen nu wel snel opgelost zullen zijn. Tot ziens en veel succes meneer van Wanten". Met deze blije gedachte spoedde Harry zich, inmiddels steeds meer opgewonden wordend, naar de apotheek. Bij het verlaten van de pillenwinkel kon hij zich al niet meer bedwingen en smikkelde snel een paar van die blauwe viagra-pilletjes naar binnen.
En zie, het wonder geschiedde: Harry bloeide weer binnen enkele uren helemaal op en kreeg zelfs al visioenen van tomeloze seksavonturen. Harry was back in business again!
Echter, tot grote verbazing van de dokter verscheen Harry een week later alweer op het spreekuur!
"Wat komt ú hier doen, is er wat gebeurd, meneer van Wanten?". Nou zei Harry, dat kun je wel zeggen: die viagra is fantastisch! Geweldig, het gaat beter dan ooit! Soms wel 7, 8, 9 keer op een dag! "Nou ja, stamelde de dokter, dat is natuurlijk prachtig maar u neemt wel erg grote risico's. En, tussen haakjes: is uw vrouw ook weer helemaal gelukkig…. ?" Ik weet het niet, zei Harry, ik ben nog niet thuis geweest!

Kijk, zo'n alledaags voorval als dit heeft toch voldoende in zich om op komische wijze uit te kunnen breiden, aan te dikken en op te leuken. Reken maar dat je zo het publiek bovenop hun stoelen krijgt….
Fons Pasjent


P.S. Hoe het verder met de glazenwasser ging? Welnu, die is weg, voorgoed! Harry doet het nu zelf…!



Terug
Het streven is om elke week de pagina van Fons Pasjent te 'verversen'.
Bent u een trouwe lezer van hem, klik dan hier en voeg op deze wijze Life4U toe aan uw Favorieten.
Het scheelt u een hoop zoekwerk (en tijd).