|
De Fonslijn is een rubriek waarin U kunt kennismaken met onze literair medewerker Fons Pasjent en zijn zeer persoonlijke visie op alles wat met gezondheid en ziekte te maken heeft. Af en toe geeft hij (goedbedoelde) adviezen, die u echter beter met een paar flinke korrels zout kunt nemen. Over de onderwerpen in zijn columns kunt u met hem van gedachten wisselen. Stuur in dat geval uw imeel naar:
Meestal vul ik mijn columns met wartaal want dat vind ik lekker. Deze keer echter maak ik u deelgenoot van een waargebeurd gebeuren. Sterker nog: ik laat u zelfs een beetje in mijn ziel kijken. Opgelet dus. Ik woon in een Nederlands stadje met nog lang geen 100.000 inwoners. Lekker rustig zult u denken. Nee hoor, voortdurende kankerherrie! De hele dag en halve nacht hoor je ziekenauto's, brandweerauto's, politieauto's, treinen en stoptreinen. Om de eentonigheid te doorbreken rijden er voortdurend pukkelpubers met opgevoerde brommers met een z.g. tweestanden-gashendel (open of dicht) door de straat. Op een gegeven moment hebben deze mavo-spijbelaars met vakkenvullen of hasj dealen een 2e hands golfje weten te bemachtigen die ze, na weer een jaar vakken vullen voorzien, van een 2x 300 watt stereo hijmachine. De pukkels, het Nike petje en het oorringetje hebben ze nog steeds, maar geld voor een raamhendel hebben ze niet, want de ramen staan altijd wijd open. Na opnieuw een tijdje vakken gevuld te hebben kopen ze een sportuitlaat onder het golfje en gaan ze straatracen. U begrijpt het al: Fons ontvlucht de stad. Ik heb mij nu teruggetrokken op een camping midden in de bossen rond Vorden in de Achterhoek. De Achterhoek is verschrikkelijk mooi en nog niet helemaal door het toerisme naar de kloten geholpen. Waarom nu Vorden? Kijk dat zit zo. Rond Vorden sterft het van de kastelen en dat is natuurlijk niet toevallig. Vroeger, toen je stinkend rijk was kon je gewoon zeggen: dáár bouw ik een kasteel. De plaats van het kasteel werd bepaald door het voorhanden zijnde natuurschoon en de wichelroedeloper. Zo'n man kuierde dan over het voorbestemde terrein met een hazelaartak in beide knuisten en zei dan (uiteraard in een nauwelijks te ontcijferen dialect) na een paar uur: prima plek, voldoende water in de grond en… geen aardstralen! Wat nu gaat komen heeft niets met bijgeloof te maken, want ik ben er ook zo eentje van: eerst zien en dan geloven, maar… Ziet u, ik heb gewoon een bepaald gevoel als ik door het land en vooral in de natuur wandel van welbehagen of van "niks voelen". Wel, in de wijde omgeving van Vorden voel ik me bij voortduring bijzonder prettig en ik denk dat onze rijke voorvaderen dat ook hadden anders stond het hier niet zo vol met kastelen. Beetje kort door de bocht? Mij best! Ik heb mij hier een stacaravan gekocht, u weet wel zo'n Cedar houten chaletje op wielen dat je nooit van z'n levensdagen meer kunt verrijden. Voorzien van alle moderne confort, met een lekker stukje grond erbij en veel groen en privacy. Hoewel…? Ik kocht dat ding samen met mijn geliefde op een zeer mooie, stille dag in het zeer prille voorjaar. Stilte alom, zalige rust die alleen werd verstoord door het ruisen van de wind in de bomen en het gekwetter van de vogels. Welbehagen voor tien dus! Het is nu echter hoogseizoen en nu blijkt dat driekwart van de (andere) stacaravanbewoners praktisch terminaal is. Ze bewegen nog wel, maar verder zijn ze zo goed als hersendood. De kwieken onder hen brengen de dag door met grasmaaien (elektrisch natuurlijk) en daarna wachten tot het gras weer is aangegroeid. Ergo: ik hoor geen vogels meer, alleen nog maar grasmachines. Weg welbehagen! Wat moet ik nu? Zelfmoord? Terminalen preventief laten ruimen? Totaal grasmachineverbod? Weet u wat? Morgen ga ik naar de sigarenboer, koop een winnend staatslot (de jackpot is nu dik 14 miljoen), laat een makelaar een mooi kasteel voor me uitzoeken, zet er een hek omheen met een bordje erop "streng verboden voor toeristen" en neem een tuinman in dienst. Deze tuinman krijgt 200 plastic hobbyschaartjes waarmee hij het gras om het kasteel mag knippen. Omdat ik hem 3x modaal betaal ('t kan lijen!) prevelt hij de ganse dag: "Wat een welbehagen!" Aldus naar waarheid opgemaakt te Vorden, was getekend: Fons Pasjent
|