|
De Fonslijn is een rubriek waarin U kunt kennismaken met onze literair medewerker Fons Pasjent en zijn zeer persoonlijke visie op alles wat met gezondheid en ziekte te maken heeft. Af en toe geeft hij (goedbedoelde) adviezen, die u echter beter met een paar flinke korrels zout kunt nemen. Over de onderwerpen in zijn columns kunt u met hem van gedachten wisselen. Stuur in dat geval uw imeel naar:
Als u na het lezen van bovenstaande titel denkt in deze column het antwoord te krijgen op de vraag: "heeft het leven zin", dan moet ik u teleurstellen. Het leven heeft geen zin, geen enkele zin! Oh ja, we kunnen er best wat van maken, dingen doen die we leuk vinden en zo, maar iets zinnigs is er niet bij. Helaas, het is niet anders. Van alle mensen die tot nu toe geleefd hebben (ik schat zeer vele miljarden) is er niet één die iets aan de wereld heeft kunnen verbeteren of de mensheid geluk te brengen, integendeel. En Jezus dan? Nee, helaas dié ook niet, maar daar kom ik straks nog wel op terug. Eigenlijk is de enige mogelijkheid om onze wereld een dienst te bewijzen: niet geboren worden. En waarom dan wel beste Fons? Ik zal proberen het uit te leggen, maar het is zeker niet eenvoudig. Van alle levende wezens op aarde is de mens de enige diersoort die zich zelf uitroeit. Niet direct natuurlijk, hoewel er sinds mensenheugenis zoveel oorlogen, onlusten, ruzies en (zinloze) moordpartijen zijn geweest, dat je er het haast wel in begint te geloven, maar het gebeurt indirect. Hoewel we elke boreling die ter wereld komt, koste wat het kost, in leven proberen te houden, maken we ons nauwelijks zorg over het "dichtgroeien" van onze planeet. We vermeerderen ons onbezorgd verder. Dat is één. Het onontkoombare gevolg hiervan is dat er absoluut een moment komt dat er zóveel mensen op aarde rondlopen waardoor er voor ons allemaal onvoldoende voedsel en drinkbaar water meer is. Dat ons milieu zo verontreinigd is met radio-activiteit, verontreinigde lucht, een niet meer te verwerken hoeveelheid afval die ons als het ware bedelft en ook daardoor leven niet meer mogelijk is. Dat er op een gegeven moment geen aardgas, olie en steenkool meer te vinden is, zal best op te lossen zijn, maar al het andere niet, want wij denken onzuiver en met ongebreidelde hebzucht. Vertrouw op god! Prima, als er een god zou bestaan! In mijn opinie bestaat er geen enkele god (althans in de vorm die wij "gewend" zijn) die iets voor deze planeet met al zijn bewoners kan betekenen. Hoe ik dat zo zeker weet? Wel, ik heb mij verdiept in het scheppingsverhaal, inclusief het ontstaan van de mens, en ik ben tot de slotsom gekomen dat, van wat er ons allemaal door de strot wordt geduwd, geen bal klopt. Ook de bijbel is in mijn visie een hoogst interessant boek, maar berust slechts voor een zeer klein deel op bewezen feitenmateriaal. Jesus zal best bestaan hebben en was zeer zeker een buitengewoon mens met zeer bijzondere (bovennatuurlijke) gaven, maar hij is in ieder geval niet in december geboren, ook de ster van Bethlehem berust op fantasie en het sprookje van Adam en Eva wordt door geen enkele hedendaagse brugklasser nog geloofd. Dat de kerken (die van de andere geloofsvormen) door de eeuwen heen aan deze geschiedvervalsing braaf(?) hebben meegewerkt, is eveneens een duidelijke zaak. Ik ga hierover verder niet in detail treden want het is slechts een onderdeel van mijn betoog en bovendien is deze column is daar nu eenmaal niet de juiste plaats voor. Ik ben over deze gehele materie echter een boek aan het voorbereiden en daarin zal ik mijn visie uitgebreid toelichten en ondersteunen. Nog wat geduld dus. Wat dit allemaal te maken heeft met de zinloosheid van het leven zal niet meteen duidelijk zijn. Daarvoor moet ik u eerst mijn visie geven op het ontstaan van de mens. Miljarden jaren geleden waren er al honderdduizenden vormen van leven, waaronder allerlei zoogdiervormen, waarbij de primaten (aapachtigen) een belangrijke rol gingen spelen bij het ontstaan van de mens, maar daarover straks. Al deze dieren maakten deel uit van het "kringloopcircuit", eten en gegeten worden dus. Zwakkelingen in de soort werden het eerst geconsumeerd. Waren er door omstandigheden van een bepaalde soort te veel, dan stierven ze simpelweg vanzelf of van de honger. De ene soort hield de andere in stand en een schommelend evenwicht was het gevolg zonder dat onze planeet kon "dichtgroeien". En nu komt het! Op een gegeven moment werden enkele van de meest "bruikbare" apensoorten door een hogere intelligentie (u mag zelf invullen: wezens van een andere planeet, goden of een spontane mutantensoort) genetisch gemanipuleerd en zo ontstond de denkende mens… Niet een beetje kort door de bocht, beste Fons? Het lijkt er wel op, maar als u het tegendeel kunt bewijzen dan hoor ik dat graag en nogmaals: ik moet het hier kort houden! Goed, de denkende mens kon wel denken, maar er is verschil tussen zuiver en onzuiver denken (foutje in de genetische manipulatie?). Helaas kozen we (de splinternieuwe mens) voor onzuiver denken en wendden we onze intelligentie aan om onze hebzucht te bevredigen met voorbijgaan aan het welzijn van onze planeet. Als we gewoon net als alle andere dieren doorgegaan waren met de voorbestemde kringloop: geboren worden, knokken om in leven te blijven, nazaten verwekken en groot brengen om daarna te sterven, was er niks gebeurd. Doodgewoon zinloos meedraaien in de kringloop èn het ras in stand houden. Wat wij mensen nu doen lijkt bijna hetzelfde. Geboren worden, spelen, groot worden, nestje bouwen, kindertjes krijgen en groot brengen. Na een tijdje AOW trekken doodgewoon doodgaan! Super zinloos allemaal dus, alleen denken we dat door ons nestje te voorzien van een nieuwe inbouwkeuken, een grotere auto te kopen, de tuin te voorzien van een waterpartij en cobble stones en 3 keer per jaar met vakantie te gaan, dat het buitengewoon zinvol is. Nou vergeet het maar, geestelijk armoede komt eerder en de zinloosheid blijft! Wij zullen nooit veranderen en we gaan rustig door met ons zelf uit te roeien. Misschien is het dan toch nog niet zo zinloos als ik dacht… ! Fons Pasjent
|